واژه استالاكتيت واژه اي يوناني است و برگرفته از مفهوم چكيدن و چكه كردن مي باشد. معناي لفظي اين واژه «آن چه كه مي چكد» مي باشد. استالاكتيت نوعي رسوبات استوانه اي يا مخروطي مي باشد كه بر سقف يا ديواره هاي غار هاي آهكي تشكيل مي شود و گاهي از آن با نام سنگ چكنده ياد مي كنند. استالاكتيت ها از ته نشين شدن كلسيم كربنات و ديگر مواد معدني، كه رسوبات آب هاي حاوي مواد معدني هستند تشكيل مي شوند. شكل مقابل اين رسوبات كه در زير استالاكتيت ها تشكيل مي شود استالگميت ناميده مي شود. در صورت وجود زمان كافي استالاگميت ها مي توانند به استالاكتيت ها رسيده، و تشكيل يك ستون دهند.

هر استالاکتیت ابتدا تنها با چکیدن قطرات آب های حاوی کلسیم کربنات از سقف بوجود می آید. هنگامی که یک قطره می چکد، حلقه ای بسیار نازک از کلسیت تشکیل می دهد. با تداوم این عمل هر قطره حلقه نازک دیگری از رسوبات کلسیت از خود بر جای می گذارد. سرانجام، این حلقه ها یک حفره یا سوراخ بسیار باریک ایجاد می کنند. این سوراخ ها که قطری حدود نیم میلیمتر دارند، ممکن است بسیار طولانی باشند اما بسیار نازک و ترد می باشند. در صورتی که به نحوی راه این سوراخ بسته شود، قطرات آب از بالا به بیرون سر ریز شده، باعث ته نشین شدن مقدار بیشتری کلسیت و مخروطی تر کردن شکل استالاکتیت   می شوند. قطراتی که از استالاکتیت می چکند کلسیت بیشتری در پایین ته نشین می کنند. این ته نشین ها سر انجام استالاگمیت های گرد یا مخروطی شکلی را پدید می آورند. بر خلاف استالاکتیت ها استالاگمیت ها هیچ گاه دارای سوراخی در داخل خود نمی باشند.

هر چند که ادعا شده است بلند ترین استالاکتیت شناخته شده در جهان در تالار راریتیس واقع در برزیل قرار دارد و دارای بیست متر ارتفاع می باشد، برخی از غار نوردان در هنگام جست و جو حتی با استالاکتیت های بلند تری هم مواجه شده اند.

استالاکتیت ها می توانند بر روی سقف های بتنی و ساختمان ها هم پدید آیند. هر چند که در این اماکن به نسبت محیط های دیگر استالاکتیت ها به مراتب سریع تر شکل می گیرند. استالاکتیت ها حتی بوسیله گدازه های آتشفشانی هم شکل می گیرند که البته مکانیزم شکل گیری آن ها بسیار متفاوت است.

استالاگمیت نوع دیگری از رسوبات ستونی شکل است که بر کف غار های آهکی شکل می گیرد و دلیل بوجود آمدن آن چکیدن قطرات حاوی مقدار زیادی مواد معدنی محلول و ته نشین شدن و رسوب کردن کلسیم کربنات است.

در هنگام بازدید از غارهای حاوی استالاکتیت ها و استالاگمیت ها از بازدید کنندگان درخواست می شود به دیواره ها و سنگ ها دست نزنند. دلیل این موضوع به طور کلی ادامه داشتن رشد تشکیل سنگ ها و استالاکتیت هاست. نیز، از ان جا که شکل گرفتن سنگ ها به دلیل رسوب مواد معدنی محلول در آب بر سنگ های قدیمی می باشد، لذا دست زدن به سنگ ها باعث تخریب بستر رسوب گذاری و از بین رفتن رشد طبیعی آن ها می شود.

راه های زیادی برای بخاطر سپردن این که کدام یک از استالاکتیت یا استالاگمیت بر سقف ها و کدام یک بر کف پدید می آیند وجود دارد که چند نمونه از آن ها در زیر بیان شده است.

   استالاکتیت (StalaCtite) دارای حرف C می باشد که از سقف (Ceiling) می آید.

   استالاگمیت (StalaGmite) دارای حرف G می باشد که از زمین (Ground) می آید.

   حرف T  در استالاکتیت بیان گر آویزان شدن چیزی از سقف است.

   حرف M در استالاگمیت یادآور وجود چیزی از زمین است

استالاکتیت: اشکال مخروطی توپر یا متخلخل که  از سقف غار آویزان است

استالاگمیت: به صورت سنگال هایی(کنکرسیون) در زیر استالاکتیت ها ایجاد می شوند که قاعده آنها در کف غار و راس آنها به طرف سقف است.

ستون : حاصل رسیدن استالاکتیت و استالاگمیت به یکدیگر است.